21706
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-21706,stockholm-core-1.1,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-5.1.7,ajax_fade,page_not_loaded,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.3,vc_responsive

romeria del rocio

Aan de rand van het beschermde natuurgebied Coto Doñana, een van de grootste natuurreservaten in Spanje, ligt de bedevaartsplaats El Rocío. Het is een stoffig en uitgestorven stadje met verwaaide zandstraten en houten huizen. Als je hier rondloopt, heb je het gevoel alsof je een Western binnenstapt. In plaats van parkeerplaatsen staan er voor de cafés houten palen om de paarden aan vast te binden. Maar met Pinksteren is El Rocio het schouwspel van het grootste, meest imposante en meest emotionele ritueel dat Andalusië kent als de Romeria de Rocio plaatsvindt. Dan transformeert het slaperige stadje volledig in een decor met daarin alle ingrediënten die het etiket ‘typisch Spaans’ verdienen. Het indrukwekkende spektakel waar jaarlijks een miljoen pelgrims aan deelnemen gaat dwars door het natuurpark Coto Doñana om op uitbundige wijze een middeleeuws beeldje te eren: Neustra Señora de Rocio wat ochtenddauw betekent en een symbool voor vruchtbaarheid is.

Flamenco en manzanilla

Ruim honderd verschillende broederschappen gaan in de week van Pinksteren op weg naar El Rocio. Ze komen uit heel Spanje en treffen elkaar op één van de drie hoofdroutes naar het dorp. De routes lopen via Sevilla, Huelva of Sanlúcar de Barrameda. Dat daarbij feest wordt gevierd, flamenco wordt gedanst, muziek gemaakt en manzanilla wordt gedronken, is voor de Spanjaarden vanzelfsprekend. Op geen andere plek zijn ooit zoveel verschillende soorten flamencojurken bijeen, gedragen door Spaanse beauty’s die nippend van hun droge sherry, zich te voet, per paard of in een koetsje door het stadje bewegen en dansen op de klanken van rocieras (bedevaartsliederen)

Ermita Rocio kerk

De verschillende broederschappen die aan de tocht meedoen hebben allemaal een rijkversierde praalwagen voor aan de stoet rijden waarop men zowel een eigen beeldje van de Maagd meedraagt als hun eigen ‘simpecado’ (vaandel van hun broederschap dat hen vertegenwoordigt en aan de maagd gepresenteerd gaat worden). En eenmaal aangekomen in El Rocio bij de mooie, witte Ermita Rocio kerk, het einddoel van de pelgrimage is het drie dagen feest (met uiteraard de nodige rituele momenten) totdat de Virgen in de nacht van zondag op maandag uit haar Hermita wordt gekaapt en haar ronde gaat doen langs de belangrijkste hermandades. Er wordt onafgebroken gezongen onder begeleiding van geklap, tromgeroffel en gitaarmuziek en in de opwinding wordt hier en daar gegarandeerd een traantje weggepinkt.

Tags
Coto Doñana, Ermita Rocio kerk, hermandades, pelgrimstocht, rocieras, romeria el rocio